Producenci materiałów budowlanych z wełny mineralnej opracowali i propagują podczas szkoleń a także w masowo drukowanych materiałach instruktażowych kilka ogólnych zasad BHP, jakie powinny być przestrzegane podczas prowadzenia prac izolacyjnych z wykorzystaniem wełny mineralnej:

- Pracownicy bezpośrednio montujący wełnę mineralną powinni nosić luźną odzież ochronną (kombinezon roboczy) oraz rękawice.
- Zaleca się docinać wełnę mineralną ręcznie, np. ostrym nożem. Natomiast mechaniczne docinanie wełny mineralnej oraz szlifowanie jej powierzchni powinny odbywać się w wentylowanych pomieszczeniach.

- Podczas szlifowania powierzchni płyt wełny skalnej przed nałożeniem warstwy zbrojącej, wskazane jest zabezpieczenie górnych dróg oddechowych maseczką przeciwpyłową a oczu okularami ochronnymi, podobnie jak podczas szlifowania betonu czy drewna.
- Pomieszczenie, w kt órym trwają prace należy utrzymywać w należytej czystości, a po zakończonej pracy pracownicy biorący udział w montażu izolacji powinni przemyć ręce i twarz zimną wodą.

Oznakowanie

Polska norma, identyczna z europejską PN EN 13162 "Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie - Wyroby z wełny mineralnej (MW) produkowane fabrycznie - Specyfikacja" może stanowić podstawę do dopuszczenia wyrobów do powszechnego obrotu, po przeprowadzeniu oceny zgodności, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Norma dotyczy tylko wyprodukowanych fabrycznie uformowanych wyrobów z wełny mineralnej tj. płyt, mat, przeznaczonych do izolacji cieplnych w budownictwie.

Wyroby zgodne z tą normą, powinny być wyraźnie oznakowane, na wyrobie, etykiecie lub opakowaniu, z podaniem następujących informacji :

• nazwa wyrobu lub inna charakterystyka identyfikująca
• nazwa lub znak identyfikujący oraz adres producenta
• rok produkcji (ostatnie dwie cyfry)
• zmiana lub czas produkcji lub kod pochodzenia
• klasa reakcji na ogień
• deklarowany opór cieplny;
• deklarowany współczynnik przewodzenia ciepła;
• grubość nominalna;
• kod oznaczenia;
• długość nominalna, szerokość nominalna;
• typ okładziny, jeżeli występuje;
• liczba sztuk i powierzchnia w opakowaniu, jeżeli jest to właściwe.

Jak widać, pierwsze cztery elementy oznakowania pozwalają na identyfikację wyrobu (i partii produkcyjnej), kolejne 3 przedstawiają podstawowe dla wyrobu izolacji cieplnej charakterystyki tj. właściwości izolacyjne i klasę reakcji na ogień, a pozostałe opisują wymiary i ilość wyrobów w opakowaniu.

Nowością jest znajdujący się pośród nich kod oznaczenia. Zawiera on szczegółowe informacje o właściwościach wyrobu innych niż wcześniej wymienione. W skład kodu oznaczenia mogą wchodzić następujące symbole:

MW - to skrót terminu wełna mineralna,
EN 13162 - numer niniejszej normy europejskiej,
Ti - tolerancja grubości,
DS(T+) - stabilność wymiarowa w określonej temperaturze,
DS(TH) - stabilność wymiarowa w określonych warunkach temperatury i wilgotności,
CS(10\Y)i - naprężenie ściskające lub wytrzymałość na ściskanie przy 10% odkształceniu względnym, [kPa],
TRi - wytrzymałość na rozciąganie prostopadle do powierzchni czołowych,
PL(5)i - obciążenie punktowe przy odkształceniu 5mm, [N]
WS - nasiąkliwość wodą przy krótkotrwałym zanurzeniu,
WL(P) - nasiąkliwość wodą przy długotrwałym zanurzeniu,
MUi lub Zi - przenikanie pary wodnej,
SDi - sztywność dynamiczna
CPi - ściśliwość,
CC(i1/i2 /y)-c - pełzanie przy ściskaniu
APi - praktyczny współczynnik pochłaniania dźwięku,
AWi - ważony współczynnik pochłaniania dźwięku,
AFi - opór przepływu powietrza.
przy czym "i" wskazuje odpowiednią klasę lub poziom.

Kod wyrobu wskazuje jednoznacznie, które parametry, spośród znajdujących się w normie PN EN 13162 są badane/określane, a tym samym gwarantowane przez producenta i/lub na jakim poziomie. W odróżnieniu od poprzedniej polskiej normy zawsze są to cechy użytkowe (np. wytrzymałościowe, akustyczne), a nie technologiczne (gęstość, zawartość części organicznych).

Zgodnie z tą normą, obowiązkowymi charakterystykami wyrobów izolacji cieplnej, w tym z wełny mineralnej są: opór cieplny, klasyfikacja ogniowa oraz parametry kształtu (długość, szerokość, grubość, płaskość, prostokątność, stabilność wymiarowa) i zapewnienie możliwości operowania wyrobem. Powyższe wymagania, odnoszące się do wszystkich zastosowań budowlanych, muszą być spełnione przez wszystkie wyroby. Opisane są w punkcie 4.2. nowej normy.

Natomiast wymagania dotyczące określonych zastosowań, wyszczególnione są w punkcie 4.3 normy i producent określa właściwości wyrobu dla tych z nich, które są potrzebne do zamierzonego zastosowania.


....................................................................

Przykładowe kody wyrobów z wełny, opisujące wyroby (i ich właściwości) odpowiednie do różnych zastosowań.

Przykład 1
Najprostsze kody wyrobu z wełny przeznaczonego, zgodnie z aktualnie wydanymi aprobatami technicznymi, do ociepleń: poddaszy użytkowych i nieużytkowych, stropodachów wentylowanych, stropów i podłóg na legarach, sufitów podwieszonych, lekkich ścian osłonowych, to:
MW-EN13162-T1
lub
MW-EN13162-T1-DS(TH) , w którym
MW - oznacza wełnę mineralną (kamienną, szklaną lub żużlową),
EN 13162 - normę wyrobu PN EN 13162,
T1 - klasę tolerancji grubości T1 (dopuszczalny niedomiar grubości -5% lub -5mm; przy braku limitu na nadmiar grubości),
DS(TH) - stabilność wymiarową w określonych warunkach temperatury i wilgotności względnej (temp. 23°C, wilgotność względna 90%), co oznacza względne zmiany wymiarów liniowych w takich warunkach nie większe niż 1%,

Przykład 2
Do wszystkich zastosowań wymienionych w przykładzie 1 i dodatkowo w ścianach zewnętrznych trójwarstwowych można stosować wyroby określone kodem:
MW-EN13162-T1-WS-DS(TH),
w którym
WS - oznacza, że określona została nasiąkliwość wodą przy krótkotrwałym częściowym zanurzeniu i nie przekracza 1,0 kg/m2,

Przykład 3
Kody wyrobów z przykładów 1 i 2, jeżeli dotyczą wyrobów bez okładzin, można bez przeprowadzania badań, uzupełnić kolejną informacją, dotyczącą współczynnika oporu dyfuzyjnego pary wodnej. Zgodnie z normą, można przyjąć jego wartość jako równą 1.
Kody będą przedstawiały się wówczas następująco:
MW-EN13162-T1-DS(TH) -MU1
MW-EN13162-T1-WS-DS(TH)-MU1

Przykład 4
Przykładowy kod płyt do ociepleń metodą lekką mokrą:
MW-EN13162-T5-CS(10)40-TR15-WS-DS(TH)-MU1,
w którym:
T5 - oznacza klasę tolerancji grubości T5 (dopuszczalny niedomiar grubości -1% lub -1mm; dopuszczalny nadmiar grubości +3 mm),
CS(10)40 - wskazuje, że wartość naprężenia ściskającego przy 10% odkształceniu względnym wynosi co najmniej 40 kPa,
TR15 - pokazuje wytrzymałość na rozciąganie prostopadle do powierzchni czołowych wynoszącą co najmniej 15 kPa,
DS(TH) - potwierdza stabilność wymiarową w określonych warunkach temperatury i wilgotności względnej (temp. 70°C, wilgotność względna 90%), co oznacza względne zmiany wymiarów liniowych w takich warunkach nie większe niż 1%,

Przykład 5
Przykładowy kod płyt podkładowych w ociepleniu dwuwarstwowym dachów płaskich:
MW-EN13162-T4-CS(10)10-TR1-PL(5)50-WS-DS(TH)-MU1,
w którym:
T4 - oznacza klasę tolerancji grubości T4 (dopuszczalny niedomiar grubości -3% lub -3mm; dopuszczalny nadmiar grubości +5% lub +5 mm),
CS(10)10 - wskazuje, że wartość naprężenia ściskającego przy 10% odkształceniu względnym wynosi co najmniej 10 kPa,
TR1 - pokazuje wytrzymałość na rozciąganie prostopadle do powierzchni czołowych wynoszącą co najmniej 1 kPa,
PL(5)50 - charakteryzuje odporność wyrobu na obciążenia punktowe (siła ściskająca 50 N działająca na powierzchni 50 cm2 wywołuje odkształcenie 5mm),
DS(TH) - potwierdza stabilność wymiarową w określonych warunkach temperatury i wilgotności względnej (temp. 70°C, wilgotność względna 90%), co oznacza względne zmiany wymiarów liniowych w takich warunkach nie większe niż 1%,

Przykład 6
Przykładowy kod płyt wierzchnich w rozwiązaniu dwuwarstwowym lub płyt dachowych stosowanych jednowarstwowo w ociepleniu dachów płaskich:
MW-EN13162-T4-CS(10)40-TR7,5-PL(5)200-WS-DS(TH)-MU1,
w którym:
T4 - oznacza klasę tolerancji grubości T4 (dopuszczalny niedomiar grubości -3% lub -3mm; dopuszczalny nadmiar grubości +5% lub +5 mm),
CS(10)40 - wskazuje, że wartość naprężenia ściskającego przy 10% odkształceniu względnym wynosi co najmniej 40 kPa,
TR7,5 - pokazuje wytrzymałość na rozciąganie prostopadle do powierzchni czołowych wynoszącą co najmniej 7,5 kPa,
PL(5)200 - charakteryzuje odporność wyrobu na obciążenia punktowe (siła ściskająca 200 N działająca na powierzchni 50 cm2 wywołuje odkształcenie 5mm),
DS(TH) - potwierdza stabilność wymiarową w określonych warunkach temperatury i wilgotności względnej (temp. 70°C, wilgotność względna 90%), co oznacza względne zmiany wymiarów liniowych w takich warunkach nie większe niż 1%,
Dwa ostatnie przykłady pokazują, że dzięki kodom można łatwo porównywać parametry wyrobów. Tu, widać wyraźną różnicę w charakterystykach wytrzymałościowych obu rodzajów płyt.

Źródło: www.miwo.pl